Nulle part, autant que chez nous, je n’ai entendu parler de beauté. Quand nous nous rêvions riches, nous nous entretenions surtout de ce que nous aurions appris, de toutes les belles choses dont nous nous serions entourés, et, pour des affamés comme nous, la nourriture ne venait qu’en dernier lieu. — هیچجا به اندازه خانه ما از زیبایی صحبت نشنیدهام. وقتی خود را ثروتمند تصور میکردیم، بیشتر از چیزهایی که یاد میگرفتیم، از همه چیزهای زیبایی که خود را با آنها احاطه میکردیم حرف میزدیم و برای گرسنگان مانند ما، غذا فقط در آخر میآمد.