notre

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

سایر · اسم · /\nɔtʁ\/

سایر

صفتِ ملکیِ اول‌شخصِ جمع برای یک چیز؛ آنچه از آنِ ماست، با چند دارنده که یکی‌شان گوینده است
به معنای «مالِ من»؛ پادشاهان، و هنوز هم اسقف‌ها در فرمان‌هایشان و قاضیان، وقتی به‌جای «من» می‌گویند «ما» از این صورت استفاده می‌کنند
به‌صورتِ نامعین، برای یادآوریِ شخصی که پیش‌تر از او سخن رفته است؛ همان، آن

اسم

نوتره، زبانی از خانوادهٔ گور در بنین

مثال‌ها

Nous mangeons notre repas. — غذایمان را می‌خوریم.
Notre pays. — کشورِ ما.
Notre patrie. — میهنِ ما.
Par notre arrêté de ce jour. — به موجبِ فرمانِ امروزِ ما.
Notre homme se garda bien de venir au rendez-vous. — مردِ ما پایش را هم سرِ قرار نگذاشت.
Notre auteur passe ensuite à un sujet différent. — نویسندهٔ ما سپس به موضوعِ دیگری می‌پردازد.