Y a-t-il personne d’assez hardi ? — آیا کسی هست که اینقدر بیباک باشد؟
Je doute que personne y réussisse. — شک دارم کسی از پسِ آن برآید.
Le fragile édifice du crédit, – qui avait des proportions que nul n’avait prévues, et qui avait tenu dans une dépendance réciproque des centaines de millions d’hommes, sans que personne s’en rendît clairement compte, – s’effondra dans la panique. — بنایِ شکنندهٔ اعتبار — که ابعادی یافته بود که هیچکس پیشبینیاش نکرده بود و صدها میلیون آدم را در وابستگیِ متقابل نگه داشته بود، بیآنکه کسی بهروشنی از آن سر دربیاورد — در هراسی همگانی فرو ریخت.
Charles se leva, […], s’approcha de la porte, tendit l’oreille pour s’assurer que personne n’était aux écoutes, […]. — شارل برخاست، […]، به در نزدیک شد و گوش تیز کرد تا مطمئن شود کسی فالگوش نایستاده است، […].
— Tu ne trouveras pas beaucoup de villes aussi faignantes que celle-ci. Parole d'honneur ! personne ne fiche rien. — — شهری به تنبلیِ اینجا کم پیدا میکنی. به شرافتم قسم! هیچکس دست به سیاه و سفید نمیزند.
Cet avis mortuaire, avec son laconisme, me parut d’une indicible tristesse et m’imposa la vision d’un de ces mornes corbillards qui, parfois, traversent Paris à vive allure sans personne derrière eux. — این آگهیِ ترحیم با آن کوتاهیِ خشکش به نظرم اندوهی وصفناپذیر داشت و تصویرِ یکی از آن نعشکشهای دلگیر را پیشِ چشمم آورد که گاهی تندتند از پاریس میگذرند بیآنکه کسی پشتِ سرشان باشد.