perte

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\pɛʁt\/

اسم

1. از دست دادن؛ محروم شدن از چیزی گران‌بها، خوشایند یا مفید که داشتیم.
2. باختن؛ از دست دادنِ پولِ شرط پس از شکست.
3. فقدان؛ از دست دادنِ عزیزان بر اثرِ مرگ.
4. تلفات؛ کشته‌ها و زخمی‌های یک نبرد.
5. هدررفت؛ آنچه از دست می‌رود، مثلاً تلفاتِ خطِ برق.
6. در زمین‌شناسی، جای فرورفتنِ آبِ رود در زیرِ زمین.
7. خونریزی؛ قاعدگی یا خونریزیِ شدید.
8. زیان؛ کاهشِ دارایی یا سود.
9. هزینه پول، اختیاری یا غیراختیاری
10. کسری، زیان.
11. تباهی، نابودی؛ دربارهٔ حکومت، ثروت، آبرو یا اخلاق.
12. ناکامی؛ پیشامدی زیان‌بار در کار یا کسب‌وکار.
13. هدر دادن؛ به‌کار بردنِ بیهودهٔ چیزی، مثلاً اتلافِ وقت.
14. نابودیِ کامل؛ تباهی، هلاکت.

مثال‌ها

• La perte totale de ses biens lui imposa de changer complètement de vie. — از دست دادن کامل اموالش او را مجبور کرد زندگی‌اش را کاملاً تغییر دهد.
• Une maladie grave peut entraîner la perte de la parole et de la vue chez le malade… — یک بیماری شدید می‌تواند باعث از دست دادن قدرت تکلم و بینایی بیمار شود…
• Mentir à un ami peut causer la perte de ces bonnes grâces. — دروغ گفتن به دوست می‌تواند باعث از دست دادن لطف او شود.
• Être en perte de telle somme, L’avoir perdue. — در باخت مبلغی بودن، آن را باخته بودن.
• Quand je suis sorti, il était en perte de mille francs ; et absolument, — وقتی بیرون آمدم، او هزار فرانک در باخت بود؛ و کاملاً،
• Il a fait de grandes pertes au jeu. — او باخت‌های بزرگی در قمار داشته است.