vrai

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · قید · /\vʁɛ\/

صفت

1. درست
2. واقعی؛ حقیقی
3. به‌تمام‌معنا؛ واقعی (در مبالغه)
4. شبیه؛ به‌ظاهر
5. اصلی؛ اساسی
6. مناسب؛ درست
7. واقع‌نما؛ طبیعی
8. حقیقی (بر پایهٔ حرکت واقعی خورشید)
9. صادق؛ بی‌تکلف
10. درست (منطق بولی)
11. واقعاً؛ به‌راستی

اسم

1. حقیقت؛ واقعیت
2. درست (مقدار بولی یک)

قید

1. راست؛ درست
2. واقعاً

مثال‌ها

• Cette proposition est vraie, sera toujours vraie. — این گزاره درست است، همیشه درست خواهد بود.
• Dites des choses vraies, si vous voulez qu’on vous croie. — اگر می‌خواهید حرفتان را باور کنند، سخنِ راست بگویید.
• Dites vrai, comment trouvez-vous sa statuette ? — راستش را بگویید، مجسمهٔ کوچکش را چطور یافتید؟
• Le vrai Dieu. — La vraie religion. — خدای واقعی. — دین واقعی.
• Du vrai marbre. — Un vrai diamant. — مرمر واقعی. — الماس واقعی.
• Un vrai talent. — Le vrai bonheur. — استعداد واقعی. — خوشبختی واقعی.