Quant à Pierre Rougon, il avait pris du ventre ; il était devenu un très-respectable bourgeois, auquel il ne manquait que de grosses rentes pour paraître tout à fait digne. Sa face empâtée et blafarde, sa lourdeur, son air assoupi, semblaient suer l’argent. Il avait entendu dire un jour à un paysan qui ne le connaissait pas : « C’est quelque richard, ce gros-là ; allez, il n’est pas inquiet de son dîner ! » réflexion qui l’avait frappé au cœur, car il regardait comme une atroce moquerie d’être resté un pauvre diable, tout en prenant la graisse et la gravité satisfaite d’un millionnaire — در مورد پیر روگون، شکم آورده بود؛ به بورژوای بسیار محترمی تبدیل شده بود که فقط به درآمدهای کلان نیاز داشت تا کاملاً شایسته به نظر برسد. صورت چاق و رنگپریدهاش، سنگینیاش، ظاهر خوابآلودش انگار پول را عرق میکرد. روزی شنیده بود دهقانی که او را نمیشناخت بگوید: «این یک پولدار است، این چاق؛ برو، نگران شامش نیست!» تأملی که به قلبش نشست، چون ماندن به عنوان یک بیچاره را تمسخری وحشتناک میدانست، در حالی که چاقی و رضایت یک میلیونر را گرفته بود.
La jeune Garde Rouge
Fera trembler tous les richards ! — گارد سرخ جوان
همه پولدارها را به لرزه درخواهد آورد!
[…] il lui représenta donc charitablement qu’il aurait grand tort de ne pas profiter de l’occasion qui lui était offerte pour faire marcher un salaud de richard qui jetait sans scrupules le déshonneur et la misère dans les familles pauvres, mais honorables. — […] بنابراین با مهربانی به او نشان داد که اشتباه بزرگی است اگر از فرصتی که به او داده شده برای به دردسر انداختن یک پولدار حرامزاده که بدون وجدان ننگ و بدبختی را به خانوادههای فقیر اما شریف میاندازد استفاده نکند.