honnête

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\ɔ.nɛt\/

صفت

که با فضیلت، صداقت یا شرافت مطابقت دارد یا خود را با آن تطبیق می‌دهد
که با عقل مطابقت دارد، شایسته، مناسب با حرفه و سن افراد
آنچه جعل و تقلب در آن نیست؛ آنچه سالم و باوجدان است، بی‌آنکه لزوماً درجه‌یک باشد.
که مودب و با ادب است

اسم

آنچه اخلاقی و بافضیلت است.
از قرن شانزدهم تا هجدهم، عنوانی برای خطاب محترمانه به مرد یا زن

مثال‌ها

Une âme honnête. Un cœur honnête. — روحی صادق. قلبی صادق.
C’est un honnête homme. — او مردی صادق است.
Il ne hante que d’honnêtes gens. — او فقط با افراد صادق معاشرت می‌کند.
Il n’est pas honnête de se louer soi-même. — خودستایی صادقانه نیست.
Croyez-vous qu’il soit honnête d’en user de la sorte ? — فکر می‌کنید این‌گونه رفتار کردن صادقانه باشد؟
Ces paroles ne sont pas honnêtes dans la bouche d’une femme. — این کلمات در دهان یک زن صادقانه نیستند.