Il était affable et triste. Le peuple disait : Voilà un homme riche qui n’a pas l’air fier. Voilà un homme heureux qui n’a pas l’air content. — او خوشبرخورد و غمگین بود. مردم میگفتند: این مرد ثروتمندی است که مغرور به نظر نمیرسد. این مرد خوشبختی است که راضی به نظر نمیرسد.
Il est d’un caractère doux et affable. — او شخصیتی ملایم و خوشبرخورد دارد.