pauvre

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · صوت · /\povʁ\/

صفت

1. فقیر؛ بی‌چیز؛ که درآمدِ کافی ندارد
2. که نشانِ فقر دارد؛ محرومانه
3. کم‌مایه؛ که چیزی در آن کم است
4. بیچاره؛ که دل‌سوزی و ترحم برمی‌انگیزد
5. بیچاره؛ در لحنِ گلایه و افسوس
6. حقیر؛ بی‌مایه؛ که خوارشمردنی است
7. مرحوم؛ خدابیامرز
8. کم‌مایه؛ بی‌تنوع؛ بی‌ظرافت

اسم

1. فقیر؛ آدمی که در تنگ‌دستی زندگی می‌کند
2. تنگ‌مایه؛ کسی که چیزی کم دارد
3. کسی که به‌قدرِ شأنِ خود درآمدِ آبرومندانه ندارد

صوت

1. (به‌ویژه در جنوبِ فرانسه) برای بیانِ شگفتی که معمولاً بارِ منفی دارد؛ معمولاً پس از صوتِ «اوه» می‌آید

مثال‌ها

• Mais quand donc les a-t-il achetées ? Et avec quoi ? Il disait tantôt qu’il était pauvre, qu’il n’avait pas d’argent. — اما کی آنها را خریده؟ و با چه؟ همین الان می‌گفت که فقیر است، پول ندارد.
• Ma femme aurait désiré être riche, et voilà que j’étais pauvre, avec mes petits appointements de deux mille francs. — همسرم دوست داشت ثروتمند باشد، و حالا من فقیر بودم، با حقوق ناچیز دو هزار فرانکی‌ام.
• Lombroso (1892) estime que la pellagre est due à un champignon parasite, l’Ustilago carbo (vulgairement nommé verderame ou verdet) développé sur les graines de maïs gâté que les populations pauvres consomment en Italie. — لومبروزو (۱۸۹۲) تخمین می‌زند که پلاگر ناشی از قارچ انگلی به نام اوستیلاگو کاربو (که معمولاً وردرامه یا وردت نامیده می‌شود) است که روی دانه‌های ذرت فاسد رشد کرده و جمعیت‌های فقیر در ایتالیا مصرف می‌کنند.
• Une ville, une maison pauvre. — شهری فقیر، خانه‌ای محرومانه.
• Une terre pauvre. — زمینِ کم‌بار.
• Un aliment pauvre en gras, en fer, en vitamines, en sel. — خوراکی کم‌چرب، کم‌آهن، کم‌ویتامین، کم‌نمک.