Les chaumes grisâtres, lavés par l’automne, revêtaient la terre d’une toison hérissée, pareille à un vêtement de miséreux. — کاههای خاکستریرنگ، شسته شده توسط پاییز، زمین را با پوششی خشن میپوشاندند، شبیه به لباس فقرا.
Les bancs, malgré le froid, avaient leurs dormeurs recroquevillés, leurs miséreux, leurs ivrognes de chaque nuit. Cette déchéance m’emplit de pitié, de tristesse, […]. — نیمکتها، با وجود سرما، خوابآلودگان خمیده، فقرای خود، مستهای هر شب خود را داشتند. این سقوط مرا از ترحم و اندوه پر کرد، […].
[…] : cette nouvelle bourgeoisie qui se forme a tous les défauts de la nôtre. Elle n’est pas plus tôt sortie de la misère qu’elle méprise les miséreux. — […]: این بورژوازی جدید که در حال شکلگیری است همه عیوب ما را دارد. به محض خروج از فقر، فقرا را تحقیر میکند.
Elle se vit plus tard, miséreuse sans doute, vendant des oranges rue Saint-Denis, ou des crayons sur la Canebière, à l'âge où l'un et l'autre sexe, après s'être entendu longtemps pour la trouver digne de désir, continuerait à s'accorder pour la laisser mourir de faim. — او بعداً خود را میدید، بدون شک فقیر، که پرتقال در خیابان سن-دونی یا مداد در کانبییر میفروخت، در سنی که هر دو جنس، پس از توافق طولانی برای یافتن او شایسته آرزو، همچنان توافق میکردند که او را از گرسنگی بمیرانند.