animaux

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\a.ni.mo\/

صفت

1. جمع مذکر animal. مربوط به حیوانات (حیوانی / جانوری).

اسم

1. جمع animal (حیوانات / جانوران).

مثال‌ها

• Aristote a dit que le phoque était d’une nature ambiguë et moyenne entre les animaux aquatiques et terrestres. — ارسطو گفته که فک طبیعتی مبهم و میانه بین حیوانات آبزی و خشکی دارد.
• Vue de loin, la nature semble harmonieuse. Vue de près, on y observe que les plantes cherchent à s’étouffer les unes les autres et que les animaux utilisent la prédation et le parasitisme. — از دور، طبیعت هماهنگ به نظر می‌رسد. از نزدیک، مشاهده می‌شود که گیاهان سعی در خفه کردن یکدیگر دارند و حیوانات از شکار و انگل‌وارگی استفاده می‌کنند.