Le réfractaire-né avait reproché à son confrère et ami, dans son article du Citoyen libre, du 15 février 1881 : « d’offrir une prime à la servilité, de présenter aux loups la pâtée des chiens, de nouer un bouchon de paille à la queue d’un pur-sang, d’émasculer les forts, d’abeilardiser les virils, de sembler croire, enfin, que la littérature se transmet comme une couronne et qu’il y a une dynastie d’idées à répandre »… — مخالف مادرزادی به همکار و دوستش در مقالهاش در شهروند آزاد، مورخ ۱۵ فوریه ۱۸۸۱، سرزنش کرده بود: «که رشوهای به نوکری ارائه دهد، غذای سگها را به گرگها نشان دهد، چوب پنبهای به دم اسب اصیل ببندد، قویها را اخته کند، مردانگیها را ابلاردی کند و در نهایت به نظر برسد که گمان میکند ادبیات مانند تاج منتقل میشود و سلسلهای از اندیشهها برای گسترش وجود دارد»…