Mignonne, allons voir si la rose
Qui ce matin avoit desclose
Sa robe de pourpre au Soleil,
A point perdu ceste vesprée
Les plis de sa robe pourprée,
Et son teint au vostre pareil. — زیبا، برویم ببینیم آیا گل رز
که امروز صبح لباس ارغوانیاش را در برابر خورشید گشوده بود،
این شامگاه چینهای لباس ارغوانیاش را از دست نداده،
و رنگش را مانند تو.
Il ne se tranquillisa qu’en voyant, à l’aube nouvelle, Jeanne sortir fraîche et matinale de la chambre de sa mignonne pour aller respirer l’air des champs. — فقط وقتی آرام شد که در سپیدهدم جدید، ژان را تازه و صبحگاهی از اتاق زیبایش دید که برای تنفس هوای مزارع بیرون میرود.