amoureux

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\a.mu.ʁø\/

صفت

1. که عاشقانه دوست دارد
2. که به عشق تمایل دارد
3. که عشق را بیان یا نشان می‌دهد، پر از احساسات عشق، یا مناسب برای الهام‌بخشی عشق
4. که علاقه شدید و عمیق به چیزی دارد
5. مرتبط با عشق
6. که جوهر را خوب جذب و نگه می‌دارد

اسم

1. کسی که عاشقانه دوست دارد یا عاشقانه دوست داشته می‌شود
2. کسی که نقش عاشق را بازی می‌کند
3. کسی که علاقه شدید به چیزی دارد
4. ششمین کارت تاروت مارسی

مثال‌ها

• Modeste n’est pas seulement amoureuse, elle aime quelqu’un ! répondit obstinément la mère. — مودست نه تنها عاشق است، بلکه کسی را دوست دارد! مادر سرسختانه پاسخ داد.
• Les deux frères devinrent amoureux de moi, chacun avec les nuances de son caractère. — دو برادر عاشق من شدند، هر کدام با تفاوت‌های شخصیتی خود.
• Dès le lendemain du crime, je devins éperdument amoureux de Rosalie. Je songeai aussitôt à en faire ma maîtresse […] — فردای روز جنایت، دیوانه‌وار عاشق روزالی شدم. بلافاصله فکر کردم او را معشوقه‌ام کنم […]
• Être d’un tempérament amoureux, de complexion amoureuse. — دارای خلق‌وخوی عاشقانه، با مزاج عاشقانه بودن.
• Bon vin, bons mots, gaillardes chansonnettes ; Sont aiguillons aux amoureux désirs, En toute porte entr’ouverte aux plaisirs L’adroit Amour aisément s’insinue. — شراب خوب، حرف‌های خوب، ترانه‌های شاد؛ محرک امیال عاشقانه‌اند، در هر دری که به لذت‌ها باز است، عشق ماهر به آسانی نفوذ می‌کند.
• Être amoureux de la gloire, de la liberté. - Il est amoureux de la peinture. - Il est amoureux de tableaux. — عاشق شکوه، آزادی بودن. - او عاشق نقاشی است. - او عاشق تابلوها است.