abîmer

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

فعل · /\a.bi.me\/

Conjugaison du verbe abîmer

فعل

1. خراب کردن
2. خراب شدن
3. از کیفیت انداختن.
4. به شدت آسیب رساندن.
5. خراب شدن.
6. اضطراری فرود آمدن در آب، غرق شدن.
7. کاملاً در فکری، احساسی یا سبک زندگی غرق شدن.

مثال‌ها

• Les cinq villes que Dieu abîma. — پنج شهری که خدا ویران کرد.
• Un tremblement de terre vient d’abîmer toute une ville au Japon. — زلزله‌ای به تازگی تمام شهری را در ژاپن ویران کرده است.
• Cette montagne, cette maison s’est abîmée tout à coup. — این کوه، این خانه ناگهان فرو ریخت.
• Cette affaire l’a abîmé. — این معامله او را نابود کرد.
• Des dépenses excessives l’ont abîmé. — هزینه‌های گزاف او را نابود کرد.
• L’agriculture intensive abîme la terre. — کشاورزی فشرده زمین را از کیفیت می‌اندازد.