L’homme humble ne se croit – ou ne se veut – pas inférieur aux autres : il a cessé de se croire – ou de se vouloir – supérieur. — مرد فروتن خود را — یا نمیخواهد — کمتر از دیگران بداند: او از باور — یا خواستن — برتر بودن دست کشیده است.
Il sait parler d'un ton humble. Avoir d’humbles sentiments de soi-même. — او میتواند با لحنی فروتن صحبت کند. داشتن احساسات فروتنانه نسبت به خود.
Il est toujours humble et soumis devant lui devant les grands de ce monde. — او همیشه در برابر بزرگان این جهان متواضع و مطیع است.
Garder un humble silence, une humble attitude. — سکوت متواضعانه، حالت متواضعانه حفظ کردن.
Présenter une très humble requête. Faire une très humble supplication. — تقاضای بسیار متواضعانه ارائه دادن. التماس بسیار متواضعانه کردن.
Avoir une humble défiance de soi-même. — بیاعتمادی متواضعانه به خود داشتن.