(در شمشیربازی و مشق نظامی) هر یک از حرکتهای شمرده که با مکث از هم جدا میشوند
ضرب؛ زمان (موسیقی)
وزن؛ ریتم (عروض)
مکث؛ سکوت (بلاغت)
زمان فعل (دستور زبان)
آبوهوا؛ حال هوا
مثالها
Le temps, « cette image mobile / De l’immobile éternité », mesuré ici-bas par la succession des êtres, qui sans cesse changent et se renouvellent, se voit, se sent, se compte, existe. Plus haut, il n’y a point de changement ni de succession, de nouveauté ni d’ancienneté, d’hier ni de lendemain : tout y paraît, et tout y est constamment le même. — زمان، «این تصویر متحرک / از ابدیت بیحرکت»، که در اینجا با توالی موجودات سنجیده میشود که پیوسته تغییر میکنند و تجدید میشوند، دیده میشود، حس میشود، شمرده میشود، وجود دارد. بالاتر، هیچ تغییری یا توالی، تازگی یا کهنگی، دیروز یا فردا وجود ندارد: همه چیز آنجا به نظر میرسد، و همه چیز آنجا پیوسته یکسان است.
Le seul recours contre le temps est de le mesurer à ce double pas, comme ceux qui ont affaire personnellement à lui, les sentinelles, les officiers de quart. — تنها پناه در برابر زمان، سنجیدن آن با این گام دوگانه است، مانند کسانی که شخصاً با آن سروکار دارند، نگهبانان، افسران نگهبانی.
Le temps avait passé. Dix heures venaient de sonner à la vieille horloge comtoise. — زمان گذشته بود. ساعت پاندولی قدیمی تازه ده را نواخته بود.
Le Temps est représenté sous la figure d'un vieillard , tenant une faux de la main droite , et de l'autre un serpent qui se mord la queue. On lui donne des ailes, et l'on place près de lui un sablier. La faux indique que le Temps moissonne tout; le serpent qui forme un cercle désigne l'éternité, qui n'a ni commencement ni fin. Le sablier indiqué la mesure du Temps et les ailes, sa rapidité. — زمان زیر شکل پیرمردی نشان داده میشود که داسی در دست راست و ماری که دم خود را گاز میگیرد در دست دیگر دارد. به او بال میدهند و نزدیکش ساعت شنی قرار میدهند. داس نشان میدهد که زمان همه چیز را درو میکند؛ مار که دایرهای تشکیل میدهد ابدیت را نشان میدهد که نه آغاز دارد و نه پایان. ساعت شنی اندازه زمان و بالها سرعت آن را نشان میدهد.
Il s'avançait, précédé d'un escadron de mousquetaires Louis XIII, montés sur des chevaux de troupe, et suivi par un char monumental qui portait tous les dieux de l'Olympe, y compris le Temps, armé de la faux classique. — پیش میآمد، پیشاپیشش گروهانی از تفنگدارانِ لویی سیزدهم بر اسبانِ نظامی، و پشتِ سرش ارابهای عظیم که همهٔ خدایانِ المپ را حمل میکرد، از جمله «زمان» را، مسلح به داسِ همیشگیاش.
Cette représentation du Temps appuyé sur ses béquilles, avec la faux posée sur le sol à côté du sablier renversé, inopérant donc, est statique, non pour peindre l'instant, mais plutôt le suspens. — این نمایش زمان که بر عصاهایش تکیه کرده، با داس گذاشته شده روی زمین کنار ساعت شنی واژگون، بنابراین بیاثر، ایستا است، نه برای نقاشی لحظه، بلکه بیشتر برای تعلیق.