صورتِ جمعِ صفتهای ملکیِ دومشخصِ جمع؛ آنچه از آنِ شماست. با چند دارنده و چند چیز، یا با یک دارنده که مؤدبانه خطابش میکنیم و چند چیز.
مثالها
Avez-vous tous vos bagages ? — همهٔ چمدانهایتان را برداشتهاید؟
Vos papiers se sont envolés, madame. — کاغذهایتان پرید، خانم.
– Ah non ? Et quoi d’autre ? Vous n’êtes que ce que vous semblez être. Croyez-vous qu’un seul des vôtres me considérera un jour autrement que comme un ennemi ? Un Peau-Rouge sanguinaire, tout juste bon à être abattu tel un vulgaire coyote dans un poulailler ? Et si moi, guerrier Nde, je suis votre ennemi, comment dois-je vous appeler, vous, qui avez envahi mon pays, m’avez imposé votre langue, votre religion, vos lois, volé mes terres de chasse, massacré mes enfants ? — — جدی؟ پس چه؟ شما هیچ نیستید جز همان که به نظر میرسید. گمان میکنید حتی یک تن از خودیهایتان روزی مرا چیزی جز دشمن ببیند؟ یک سرخپوستِ خونریز که فقط باید مثلِ کایوتی پست در مرغدانی از پا درش آورد؟ و اگر من، جنگاورِ نْدِه، دشمنِ شمایم، پس شما را چه بنامم؟ شما که به سرزمینم تاختید، زبان و دین و قانونتان را بر من تحمیل کردید، شکارگاههایم را دزدیدید و فرزندانم را قتلِ عام کردید؟