Deux rangées de colonnes, comme d’interminables aiguilles de glace parfaitement alignées, soutenaient un plafond que Yoran aurait pu confondre avec un ciel d’été tant sa teinte azuréenne semblait immatérielle. — دو ردیف ستون، همچون سوزنهای یخیِ بیپایانی که کاملاً در یک راستا چیده شدهاند، سقفی را نگه داشته بودند که یوران میتوانست آن را با آسمانِ تابستان اشتباه بگیرد، بس که رنگِ لاجوردیاش ناملموس مینمود.