procuration

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\pʁɔ.ky.ʁa.sjɔ̃\/

اسم

وکالت؛ اختیاری که شخصی به دیگری می‌دهد تا از طرف او اقدام کند
وکالت‌نامه؛ سندی که گواه این تفویض اختیار است

مثال‌ها

Il agit en vertu d’une procuration, par procuration. — او بر اساس وکالت‌نامه عمل می‌کند، با وکالت.
Procuration générale et spéciale. — وکالت عمومی و خاص.
Il a une ample procuration. — او وکالت گسترده‌ای دارد.
C’est ce notaire qui a fait la procuration. — همین دفتر اسناد رسمی وکالت‌نامه را تنظیم کرد.
La formule d’une procuration. — فرمول یک وکالت‌نامه.
Rédiger une procuration. — تنظیم یک وکالت‌نامه.