prétexte

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\pʁe.tɛkst\/

اسم

  1. بهانه؛ دلیلِ ظاهری و ساختگی برای پنهان کردنِ انگیزهٔ واقعیِ کاری.

صفت

  1. با حاشیهٔ ارغوانی؛ تنها در ترکیبی برای ردای رومیِ لبه‌ارغوانی که نوجوانانِ آزادزاده و برخی صاحب‌منصبان می‌پوشیدند.

مثال‌ها