قطع امید کردن از بهبودی، اصلاح یا عاقبت به خیریِ یک شخص.
به یأس کشاندن، مأیوس کردن.
بیقراری کردن، با نشان دادن درد و اندوه خود را عذاب دادن.
مثالها
Il s'interrompit net et nous fit un sourire plutôt torve et en coin, comme s'il désespérait d'arriver à traduire en mots sa pensée. — او ناگهان حرفش را قطع کرد و لبخندی نسبتاً کج و از گوشه لب زد، انگار از اینکه بتواند فکرش را به کلمات ترجمه کند ناامید شده بود.
L’exploit dont on désespérait était accompli ! Un homme voyageait dans les airs, à son gré et en toute sécurité ! — شاهکاری که از آن ناامید شده بودند انجام شد! مردی در هوا سفر میکرد، به دلخواه و با امنیت کامل!
En grandissant, il pensa qu'il était en dehors de la société et désespéra d'y rentrer jamais. — با بزرگ شدن، فکر کرد که خارج از جامعه است و از بازگشت به آن ناامید شد.
Jusqu'alors nous avions eu l'espoir de retrouver notre canot ou notre conserve : mais après avoir inutilement employé deux jours à leur recherche, nous désespérâmes de les revoir pendant le reste de la campagne; […]. — تا آن زمان امید داشتیم قایق یا کشتی همراه خود را پیدا کنیم: اما پس از دو روز جستجوی بیفایده، از دیدن دوباره آنها در بقیه کمپین ناامید شدیم؛ […].
Une fièvre ardente ne tarda pas à se déclarer; cependant, quoique les médecins eux-mêmes désespérassent de sa vie, elle n'eut jamais aucune inquiétude. — تب شدیدی به زودی ظاهر شد؛ با این حال، هرچند پزشکان خود از زندگی او ناامید بودند، او هرگز هیچ نگرانی نداشت.
Il ne faut pas désespérer un peuple. — نباید مردمی را ناامید کرد.