14 septembre 43 – Je saurai demain si je suis une philosophe ou une imbécile. Je n’ai pas le courage d’aller rue Vauquelin chercher mes résultats. Je n’ai pas la force d’attendre ma collante non plus ; alors j’ai délégué Juliette qui me téléphonera tout de suite si c’est oui. Si elle n’appelle pas, je comprendrai. — ۱۴ سپتامبر ۴۳ – فردا خواهم فهمید که آیا فیلسوف هستم یا احمق. شجاعت رفتن به خیابان ووکلن برای گرفتن نتایجم را ندارم. قدرت منتظر ماندن برای نمراتم را هم ندارم؛ پس ژولیت را مأمور کردم که اگر مثبت بود فوراً به من تلفن کند. اگر زنگ نزند، متوجه خواهم شد.
Si Daniel était relativement content de ce qu’il avait fait au bac, Laurent n’espérait guère avoir la moyenne. À l’en croire, ce n’était même pas la peine d’attendre la « collante » pour songer à autre chose. — اگر دانیل از آنچه در امتحان نهایی انجام داده بود نسبتاً راضی بود، لوران امید چندانی به گرفتن نمره قبولی نداشت. به گفته او، حتی ارزش منتظر ماندن برای «نتایج» را هم نداشت تا به چیز دیگری فکر کند.