Contre ton flanc apaisé, j’écouterai ton sang couler dans le mystère de ta vie, comme j’écoute, dans le soir, le ruisseau qui descend de l’obscure forêt. — بر ضد پهلوی آرامیافتهات، به جریان خونت در راز زندگیات گوش خواهم داد، همانگونه که در شامگاه به جویباری که از جنگل تاریک پایین میآید گوش میدهم.
Au même moment, le corps apaisé de Djahane était mis en terre au pied de la muraille qui borde le jardin du palais. — در همان لحظه، بدن آرامیافته جهانه در پای دیواری که باغ کاخ را محدود میکند، به خاک سپرده شد.
Lorsque le flacon fut épuisé, Cogolin constata que faim et soif étaient enfin à peu près apaisées, mais que, de son écu, il ne lui restait plus que deux sols et trois deniers. — وقتی بطری تمام شد، کوگولن دریافت که گرسنگی و تشنگی سرانجام تقریباً فرونشانده شدهاند، اما از سکهاش فقط دو سو و سه دونیه باقی مانده است.