malheureux

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\ma.lœ.ʁø\/

صفت

فرد پست و تحقیرآمیز
فرد رنج‌کشیده از بیماری یا حادثه
فقیر
به‌صورتِ حرفِ ندا، برای ناپسند شمردنِ فکر یا کاری که مخاطب کرده یا می‌خواهد بکند.

Avoir la main malheureuse, ne pouvoir rien faire sans porter malheur. — دست بدشانس داشتن، نتوانستن هیچ کاری بدون بدشانسی کردن.
Il croit que le vendredi est un jour malheureux pour lui. — او معتقد است که جمعه روز بدشانسی برای اوست.
Il est né sous une malheureuse étoile. — او زیر ستاره‌ای بدشانس متولد شده است.
Il a fait là un choix bien malheureux. — او آنجا انتخابی بسیار بدشانس کرده است.
Cette affaire a eu des suites malheureuses. — این affair عواقب بدشانسی داشته است.
Il a la malheureuse habitude de jouer. — او عادت بدشانس بازی کردن را دارد.