interrupteur

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\ɛ̃.tɛ.ʁyp.tœʁ\/

اسم

  1. کسی که حرف دیگری را قطع می‌کند. (مداخله‌گر، میان‌حرف‌پر)
  2. وسیله‌ای برای قطع کردن مدار الکتریکی و جریان برق. (کلید برق)
  3. هر وسیله‌ای برای قطع و وصل کردن جریان (برق، آب و غیره).

صفت

  1. قطع‌کننده، متوقف‌کننده.

مثال‌ها