interruptif

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\ɛ̃.tɛ.ʁyp.tif\/

صفت

آن‌که قطع می‌کند یا می‌تواند قطع کند.

مثال‌ها

Certaines assignations sont interruptives de l’instance.