Madame Duménil n’était pas d’un caractère à la dédommager de sa première amie : légère, étourdie, folle même, elle riait de tout, ne s’intéressait à rien ; […]. — مادام دومنیل شخصیتی نداشت که او را از دوست اولش جبران کند: سبک، حواسپرت، حتی دیوانه، از همه چیز میخندید، به هیچ چیز علاقه نداشت؛ […].
Or, si le jeune étourdi qui se chargera d’aimer Mme de Rochefide avait des démêlés avec Calyste, qu’il s’en suivît quelque duel… — حال، اگر جوان حواسپرتی که عهدهدار عشق به مادام دو روشفید خواهد شد با کالست اختلاف پیدا کند، ممکن است دوئلی پیش بیاید…