allier

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

فعل · اسم · /\a.lje\/

Conjugaison du verbe allier

فعل

1. به‌هم پیوستن با توافق یا پیمان. این فعل در این معنا معمولاً بازتابی است.
2. پیوند دادن چیزهای مختلف، مخالف، ناهماهنگ
3. از طریق پیوند ازدواج متحد کردن
4. عمل ترکیب فلزات

اسم

1. تور برای گرفتن پرندگان
2. مترادفِ alisier blanc؛ بارانکِ سفید.

مثال‌ها

• L’intérêt a allié ces deux peuples. — منافع این دو قوم را متحد کرد.
• Ces deux républiques s’allièrent. — این دو جمهوری با هم متحد شدند.
• Allier la force à la prudence. — نیرو را با احتیاط متحد کردن.
• Allier les plaisirs avec les devoirs. — لذت‌ها را با وظایف متحد کردن.
• Il sait allier l’esprit du monde avec celui de la religion. — او می‌داند روح دنیا را با روح دین متحد کند.
• Allier une maison, une famille à une autre. — یک خانه، یک خانواده را با خانواده‌ای دیگر متحد کردن.