L’argot s’est enrichi d’un mot charmant. La carte à payer, connue sous le nom d’addition, s’appelle, depuis quelque temps, la douloureuse. — عامیانه با واژهای دلنشین غنی شده است. کارت پرداخت، که با نام صورتحساب شناخته میشود، مدتی است که «دردناک» نامیده میشود.
V. ne disait rien, mais j’avais l’impression qu’il me faisait payer quelque chose. C’était l’heure de la facture, de la douloureuse. — وی چیزی نمیگفت، اما احساس میکردم که چیزی از من میگیرد. زمان صورتحساب، زمان دردناک بود.
Qu’est-ce qui t’a pris de lui balancer la douloureuse direct ?! Il n’a même pas encore consommé ! — چهات شده که مستقیم صورتحساب را به او انداختی؟! هنوز مصرف نکرده!