که معنا دارد؛ در وصفِ جمله، در برابرِ «بیمعنا» (asémantique).
مثالها
L'origine onomatopéique d'un lexème est une question diachronique, sans pertinence en tant que telle pour la sémantique de la parole : ainsi, il n'est pas fondamental pour nous de trancher parmi les nombreux cas qui peuvent faire débats (quid de gong, flaque, grogner, grommeler, siffler, claquer, vrombir... ?) — منشأ onomatopéique یک واژگان مسئلهای تاریخی است، بدون ارتباط به خودی خود برای معناشناسی گفتار: بنابراین، برای ما اساسی نیست که میان موارد متعددی که میتوانند بحثبرانگیز باشند تصمیم بگیریم (چه در مورد gong، flaque، grogner، grommeler، siffler، claquer، vrombir... ؟)
L’aire sémantique de aéronef avec cette signification y est délimitée par rapport à aérostat désignant un ballon non dirigeable et aéronat réservé au ballon dirigeable. — حوزه معنایی aéronef با این معنی آنجا نسبت به aérostat که بالون غیرقابل هدایت را نشان میدهد و aéronat که برای بالون قابل هدایت محفوظ است محدود شده است.
Le second obstacle sémantique qui s’oppose à ce qu’on considère que "-aille" construit du collectif, c’est le fait que le nom de base auquel s’applique ce suffixe peut ne pas renvoyer à des individus. — دومین مانع معنایی که با در نظر گرفتن اینکه "-aille" جمعی میسازد مخالفت میکند، این واقعیت است که اسم پایهای که این پسوند به آن اعمال میشود ممکن است به افراد اشاره نکند.
Par exemple : pardonner v.tr.dir. « 1. accorder le pardon, 2. recevoir le pardon » est à la fois un togolisme grammatical, (v.tr.ind. → v.tr.dir.) et une innovation sémantique de par l’extension de sens. — برای مثال: pardonner v.tr.dir. « ۱. اعطای عفو، ۲. دریافت عفو » هم togolisme دستوری است، (v.tr.ind. → v.tr.dir.) و هم نوآوری معنایی به دلیل گسترش معنی.