Quand César se retourna pour dire à sa femme : — Eh bien ! que veux-tu, Constance ? son air, comme celui des hommes distraits par des calculs, fut si exorbitamment niais, que madame Birotteau se mit à rire. — وقتی سزار برگشت تا به همسرش بگوید: — خب! چه میخواهی، کنستانس؟ حالت، مانند حالت مردانی که حواسشان به محاسبات پرت شده، چنان به طور گزاف احمقانه بود که مادام بیروتو شروع به خندیدن کرد.