Aucune forme humaine ne surgit entre les halliers, aucun bruit humain ne m’arrive. Partout le silence et partout la solitude ! — هیچ شکل انسانی بین بوتهها ظاهر نمیشود، هیچ صدای انسانی به من نمیرسد. همه جا سکوت و همه جا تنهایی!
Lorsque l’on ne peut faire autrement que d’affronter le mauvais temps, les forces humaines se décuplent et l’esprit devient plus clairvoyant. — وقتی نمیتوان جز مواجهه با آب و هوای بد کاری کرد، نیروهای انسانی ده برابر میشوند و روح روشنبینتر میشود.
– « Tu es si humain ! » lui disait parfois ma mère, avec un accent d’indéfinissable suspicion.
Elle ajoutait, pour ne le point trop blesser :
– « Oui, tu comprends, tu étends la main pour savoir s’il pleut. » — – «تو خیلی انسانی هستی!» گاهی مادرم با لحنی مشکوک نامعین به او میگفت.
او برای اینکه زیاد آزارش ندهد اضافه میکرد:
– «بله، میفهمی، دستت را دراز میکنی تا ببینی باران میبارد.»
Je vais errer sur le chemin où les crapauds lents voyagent vers l’éteule, entre les chardons, avec des mouvements humains. — من در جادهای که وزغهای کند به سوی کاه میروند، بین خارها، با حرکاتی انسانی سفر خواهم کرد.
Je ne connais pas de cœur plus humain. — قلبی انسانیتر از این نمیشناسم.
Cet homme est très humain et fort sensible aux misères d’autrui. — این مرد بسیار انسانی و بسیار حساس به بدبختیهای دیگران است.