Le sage parfait élève, sans le vouloir, son adversaire dans l’idéal et libère la contradiction de celui-ci de toute tache et de toute accidence : ce n’est que lorsque son adversaire est devenu un dieu aux armes lumineuses qu’il lutte contre lui. — حکیم کامل بدون خواستن، حریف خود را در ایدهآل بالا میبرد و تضاد او را از هر لکه و هر تصادفی بودن آزاد میکند: تنها زمانی که حریف او به خدایی با سلاحهای درخشان تبدیل شده با او مبارزه میکند.