régence

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\ʁe.ʒɑ̃s\/

اسم

  1. فرمانرواییِ یک کشور به دستِ نایب‌السلطنه.
  2. مقامِ نایب‌السلطنگی.
  3. مدتی که دورهٔ نایب‌السلطنه به درازا می‌کشد.
  4. دولت‌های کوچکِ مسلمان بر کرانهٔ آفریقا که به نمایندگی از سلطانِ قسطنطنیه اداره می‌شدند.
  5. نان کوچک

صفت

  1. که سبک و آدابِ روزگارِ فیلیپِ اورلئان، نایب‌السلطنهٔ فرانسه، را به یاد می‌آورد.

مثال‌ها