آینده در فرانسه: futur proche و futur simple
فرانسه دو آینده دارد. futur proche با aller بهعلاوهٔ مصدر ساخته میشود و در گفتار غالب است. futur simple یک زمانِ صرفشده است و رسمیتر، دورتر و در نوشتار رایجتر. در بیشترِ موقعیتها هر دو درستاند.
در یک نگاه
aller + مصدر (نزدیک، گفتاری) · مصدر + پایانه (رسمی، دور)
- Je vais partir.دارم میروم / میخواهم بروم.
- Je partirai demain.فردا خواهم رفت.
- Il va pleuvoir.باران خواهد آمد.
futur proche: aller + مصدر
سادهترین آینده و اولین چیزی که باید یاد بگیرید: aller را در زمانِ حال صرف کنید و مصدر را بعدش بگذارید.
| شخص | ساخت |
|---|---|
| je | vais partir |
| tu | vas partir |
| il / elle | va partir |
| nous | allons partir |
| vous | allez partir |
| ils / elles | vont partir |
futur simple
ریشهاش خودِ مصدر است (در فعلهای -re حرفِ e میافتد)، و پایانهها همان صورتهای avoir در زمانِ حالاند — که یادگیریشان را آسان میکند.
| شخص | پایانه | parler | finir | prendre |
|---|---|---|---|---|
| je | -ai | parlerai | finirai | prendrai |
| tu | -as | parleras | finiras | prendras |
| il | -a | parlera | finira | prendra |
| nous | -ons | parlerons | finirons | prendrons |
| vous | -ez | parlerez | finirez | prendrez |
| ils | -ont | parleront | finiront | prendront |
ریشههای بیقاعده کوتاهاند و همانها در conditionnel هم به کار میروند، پس دو بار سود میدهند:
| مصدر | ریشه | مصدر | ریشه |
|---|---|---|---|
| être | ser- | avoir | aur- |
| aller | ir- | faire | fer- |
| venir | viendr- | voir | verr- |
| pouvoir | pourr- | vouloir | voudr- |
| savoir | saur- | falloir | faudr- |
کدام را کِی
| موقعیت | ترجیح |
|---|---|
| گفتارِ روزمره | futur proche |
| آیندهٔ نزدیک و قطعی | futur proche |
| نوشتار و متنِ رسمی | futur simple |
| آیندهٔ دور یا مبهم | futur simple |
| پیشبینی و برنامهٔ رسمی | futur simple |
| بعد از quand و dès que | futur simple (اجباری) |
برای فارسیزبانها
فارسی هم دو راه برای آینده دارد و — مثلِ فرانسه — یکی از آنها در گفتار غالب است. فارسی معمولاً از خودِ زمانِ حال استفاده میکند («فردا میروم») و صورتِ رسمیِ «خواهم رفت» را بیشتر در نوشتار به کار میبرد.
| فارسی | فرانسه | ثبت |
|---|---|---|
| فردا میروم | Je vais partir demain. | گفتاری در هر دو |
| فردا خواهم رفت | Je partirai demain. | رسمی در هر دو |
| میخواهم بروم | Je vais partir. | قصدِ نزدیک |
یعنی تقسیمِ کارِ گفتار و نوشتار در دو زبان تقریباً یکی است، و شهودتان دربارهٔ «کدام رسمیتر است» معمولاً درست از آب درمیآید. این درس بیشتر یادگیریِ صورتهاست تا یادگیریِ کاربرد.
دقت کنید که این خطا با انگلیسی هم تقویت میشود، چون انگلیسی هم «when I arrive» میگوید. اگر فرانسه را از راهِ انگلیسی یاد گرفتهاید، این یکی را دو بار باید اصلاح کنید.
و یک نکتهٔ ساختاری: «میخواهم بروم» در فارسی هم قصد را میرساند هم آیندهٔ نزدیک را. در فرانسه اگر بگویید «je veux partir» فقط قصد را رساندهاید، نه آینده را. برای آیندهٔ نزدیک باید aller به کار برود: je vais partir.
اشتباههای رایج
Quand j’arrive, je t’appellerai.
Quand j’arriverai, je t’appellerai.
بعد از quand، فرانسه زمانِ آینده میخواهد.
Je veux partir demain. (به معنی آینده)
Je vais partir demain.
vouloir قصد را میرساند نه آینده را؛ برای آینده aller لازم است.
Je vais à partir.
Je vais partir.
بعد از aller مصدر مستقیم میآید، بدونِ à.
Je serais en France l’année prochaine.
Je serai en France l’année prochaine.
پایانهٔ آینده -ai است؛ -ais پایانهٔ conditionnel است و معنا را از «خواهم بود» به «میبودم» عوض میکند.
Il va pleuvoir demain… Il va pleuvra.
Il va pleuvoir demain.
در futur proche فعلِ دوم مصدر میماند و صرف نمیشود.
Si j’aurai le temps…
Si j’ai le temps…
بعد از si هرگز futur نمیآید.
نکتههای بیشتر
زمانِ حال بهجای آینده
اگر قیدِ زمان در جمله باشد، فرانسه هم مثلِ فارسی میتواند از خودِ حال استفاده کند — بهویژه برای برنامههای قطعی.
- Demain je pars à huit heures.فردا ساعت هشت میروم.
- Le train arrive dans dix minutes.قطار ده دقیقهٔ دیگر میرسد.
futur antérieur
برای کاری که پیش از کارِ آیندهٔ دیگری تمام خواهد شد: futur فعلِ کمکی بهعلاوهٔ اسمِ مفعول.
- Quand j’aurai fini, je t’appellerai.وقتی تمام کردم، زنگ میزنم.