À la va-vite, ce restaurateur italien rassemble le peu de salade romaine qui lui reste, du parmesan, des œufs durs, des croûtons (parfumés aux anchois), de l’ail et de la Worcestershire sauce. — این رستوراندار ایتالیایی با عجله بقیه سالاد رومیاش را جمع میکند، همراه با پارمزان، تخممرغ آبپز، کروتون (طعمدار با آنچوی)، سیر و سس ورچسترشایر.
Un parmesan, au milieu de cette lourdeur de pâte cuite, ajoutait sa pointe d’odeur aromatique. — یک پارمزان، در میان این سنگینی خمیر پخته، نقطهای از بوی معطر اضافه میکرد.
Et il y a le parmesan. L’odeur reine. Le parmesan, l’éléphant des fromages. Les roues de cent kilos, noires, empilées comme des pneus de camion, tellement dures qu’il faut les entamer à la hache, séchant et mûrissant doucement dans le coin, parfumant tout de leur incroyable odeur de culotte de petite fille pas très soignée… — و پارمزان هست. بوی غالب. پارمزان، فیل پنیرها. چرخهای صد کیلویی، سیاه، انباشته مثل لاستیک کامیون، آنقدر سخت که باید با تبر برید، که آرام خشک و رسیده میشوند در گوشه، همه جا را با بوی باورنکردنیشان عطرآگین میکنند.