nocturne

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\nɔk.tyʁn\/

صفت

  1. شبانه؛ که در شب روی می‌دهد.
  2. شب‌زی، شب‌فعال؛ که در شب فعال است.
  3. (گیاه‌شناسی) شب‌شکوفا؛ که گل‌هایش در تاریکی باز می‌شود.

اسم

  1. (آیین کاتولیک) بخشی از نیایش شبانه، شامل چند مزمور و قرائت.
  2. (موسیقی) نوکتورن، شبانه؛ قطعهٔ موسیقی با حالتی لطیف و حزن‌آلود.
  3. جانور شب‌زی.

مثال‌ها