L’autre, sec, noueux, noiraud, correct à la façon d’un danseur salarié, répondait à l’appellation du « Mondain ». — دیگری، خشک، گرهدار، سبزه، درست به شیوه یک رقصنده مزدبگیر، به نام «Mondain» پاسخ میداد.
Le noiraud ne me quittait pas des yeux. — سبزه چشم از من برنمیداشت.