incapacité

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · فعل · /\ɛ̃.ka.pa.si.te\/

اسم

  1. حالت کسی که از انجام کاری ناتوان است (ناتوانی، بی‌کفایتی)
  2. حالت شخصی که قانون او را از برخی حقوق محروم می‌کند (حجر قانونی، ناتوانی قانونی)

فعل

  1. اسم مفعول مذکر مفرد فعل incapaciter

مثال‌ها