dérogation

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\de.ʁɔ.ɡa.sjɔ̃\/

اسم

عمل نقض قانون، عمل عمومی، معاهده، عرف، حقوق و غیره یا نتیجه این عمل
لغو یا تغییر قانون توسط پارلمان

مثال‌ها

C’est une dérogation à l’usage. — این یک نقض عرف است.
Ce codicille renfermait une dérogation importante au testament. — این وصیت‌نامه ضمیمه حاوی نقض مهمی از وصیت‌نامه بود.
Cette clause n’emporte aucune dérogation à celle du précédent traité. — این شرط هیچ نقضی از شرط معاهده قبلی را در بر ندارد.
Il y a dans la nouvelle loi une dérogation à l’ancienne. — در قانون جدید نقضی از قانون قدیمی وجود دارد.