— Paraît que nous sommes de l’arrière-garde, dit la voix blagueuse de Loubet. — — به نظر میرسد ما از عقبدار هستیم، صدای شوخیآمیز لوبه گفت.
« Ne faites pas attention, il est extrêmement blagueur », dit-il à mi-voix à Saint-Loup qui n’en fut que plus intéressé, étant très curieux de la psychologie des menteurs. — «توجه نکنید، او بسیار شوخیباز است»، با صدای آهسته به سنلو گفت که این موضوع او را بیشتر علاقهمند کرد، زیرا بسیار کنجکاو روانشناسی دروغگویان بود.
— « Pourquoi te plains-tu ? » — disait tendrement un ami blagueur à un ami blagué. — « Il n’y a pas de quoi ! je blaguais ! Tu n’as donc pas compris que c’était là une plaisanterie ? » — (Jules Barbey d'Aurevilly, La Littérature du Tabac & La Blague en Littérature, Rumeur des Ages, La Rochelle, 1999, page 36) — — «چرا شکایت میکنی؟» — دوست شوخیباز با مهربانی به دوست شوخیشده گفت. — «دلیلی ندارد! من شوخی میکردم! پس نفهمیدی که این یک شوخی بود؟» — (ژول باربی دورووی، ادبیات تنباکو و شوخی در ادبیات، شایعه اعصار، لا روشل، ۱۹۹۹، صفحه ۳۶)
Le charlatan et le blagueur se font valoir mutuellement ; vous sentez toutefois que l’avantage appartient au blagueur, qui n’est mu par aucun vil intérêt ; tout est délicat et poli dans le blagueur ; […] — شارلاتان و شوخیباز متقابلاً خود را ارزشمند میکنند؛ با این حال احساس میکنید که مزیت از آن شوخیباز است، که هیچ انگیزه پست او را هدایت نمیکند؛ همه چیز در شوخیباز ظریف و مؤدبانه است؛ […]
Il ne peut s’attabler à un restaurant sans recevoir d’un admirateur ou d’un blagueur un verre de lait pendant son repas. — او نمیتواند در رستورانی بنشیند بدون آنکه از سوی تحسینکننده یا شوخیبازی یک لیوان شیر در طول غذایش دریافت کند.