bienheureux

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · اسم · /\bjɛ̃.nœ.ʁø\/

صفت

  1. کسی که خوشبختی بسیار دارد یا باعث خوشبختی می‌شود.
  2. کسی که از سعادت ابدی برخوردار است.

اسم

  1. کسی که از سعادت ابدی برخوردار است.
  2. کسی که کلیسای کاتولیکِ رومی، با آیینی رسمی که پیش از اعلامِ قدیسی می‌آید، او را به رسمیت می‌شناسد و برخوردار از سعادتِ ابدی اعلام می‌کند.

مثال‌ها