violation

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\vjɔ.la.sjɔ̃\/

اسم

  1. کنشِ شکستنِ پیمان، آسیب‌زدن به یک حق، زیرِ پا گذاشتنِ قواعد، و هتکِ حرمتِ امری مقدس. کاربردِ این اصطلاح در برخی زمینه‌ها اندکی بحث‌برانگیز است، به سببِ پیوندِ ریشه‌شناختی‌اش با اصطلاحِ حقوقیِ تجاوزِ جنسی.
  2. آسیب‌زدن به آنچه باید حرمتش نگاه داشته شود؛ هتکِ حرمت.

مثال‌ها