Je plaçai mes fleurs dans un bouquetier de cristal, et je posai celui-ci sur un cahier de papier blanc étendu sur ma table. Le suave parfum des violettes se répandit dans ma chambre… je devins rêveur […] — گلهایم را در گلدان کریستالی قرار دادم و آن را روی دفتر کاغذ سفیدی که روی میزم پهن شده بود گذاشتم. عطر ملایم بنفشهها در اتاقم پخش شد… خیالپرداز شدم […]
Donne-moi aussi le petit flacon de violette. Et quand je dis de violette… Il n’y a plus de vraie odeur de violette. Ils la font avec de l’iris. Et encore, la font-ils avec de l’iris ? Mais tu t’en moques, toi, Minet-Chéri, tu n’aimes pas l’essence de violette. Qu’ont donc nos filles, à ne plus aimer l’essence de violette ? — فلاسک کوچک بنفشه را هم به من بده. و وقتی میگویم بنفشه… دیگر بوی واقعی بنفشه وجود ندارد.
Utilisée depuis l’Antiquité comme parfum ou pour aromatiser les vins, la violette appartient à tous les pays et n’a pas de territoire en particulier ; on la trouve en France, en Égypte, en Tunisie, en Italie, et il n’est pas un roman français du XIXᵉ et du début du XXᵉ siècle qui ne parle pas du parfum de la violette. — بنفشه که از دوران باستان به عنوان عطر یا برای طعمدار کردن شراب استفاده میشد، متعلق به همه کشورها است و قلمرو خاصی ندارد؛ آن را در فرانسه، مصر، تونس، ایتالیا مییابیم.
Nous y descendîmes, et un des premiers objets que j’aperçus sur le rivage fut le corps de Virginie; elle était à moitié couverte de sable, dans l’attitude où nous l’avions vue périr : ses traits n’étaient point sensiblement altérés; ses yeux étaient fermés, mais la sérénité était encore sur son front; seulement les pâles violettes de la mort se confondaient sur ses joues avec les roses de la pudeur. — آنجا فرود آمدیم، و یکی از نخستین چیزهایی که بر ساحل دیدم، جسد ویرجینی بود؛ تا نیمه با شن پوشیده شده بود، در حالتی که او را در حال مرگ دیده بودیم: ویژگیهایش بهطور محسوسی تغییر نکرده بود؛ چشمانش بسته بود، اما آرامش هنوز بر پیشانیاش بود؛ فقط بنفشهای رنگپریده مرگ با گلهای سرخ شرم بر گونههایش درمیآمیخت.