fiancé

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\fi.jɑ̃.se\/

اسم

1. نامزد؛ کسی که با وعدهٔ زناشویی پای‌بند شده است.

صفت

1. نامزدشده؛ که با وعدهٔ زناشویی پای‌بند است.

مثال‌ها

• Il ne parvenait pas à comprendre qu’elle se soit « approprié » le fiancé de sa meilleure amie et se déclara fort déçu de son comportement. — او نمی‌توانست بفهمد که او «تصاحب» نامزد بهترین دوستش شده و از رفتار او بسیار ناامید اعلام کرد.