کسی که ریسک بیمورد نمیکند، محتاط و عاقل است (محتاط).
سنجیده، دوراندیشانه؛ مبتنی بر پرهیز از خطر.
اسم
شخص محتاط.
در روم باستان، حقوقدانی که متنهای حقوقی را بر موارد خاص تطبیق میداد.
مثالها
Dans l'espèce humaine, la Parthénogénèse n'a été vue que par les yeux de la foi ; il n'en est pas ainsi dans les rangs inférieurs de l'animalité, et même à ce degré, la chose est si extraordinaire qu'elle a dû, au début, être accueillie par les esprits prudents avec certaines réserves, sinon même avec incrédulité. — در گونه انسانی، بکرزایی فقط با چشم ایمان دیده شده؛ اما در ردههای پایینتر جانوران چنین نیست و حتی در این سطح، موضوع آنقدر فوقالعاده است که در آغاز باید با برخی احتیاطها، اگر نگوییم ناباوری، از سوی ذهنهای محتاط پذیرفته میشد.
Il a tenu une conduite prudente dans cette affaire. — او در این قضیه رفتاری محتاطانه داشت.
Il fit une réponse très prudente. — او پاسخی بسیار محتاطانه داد.
Ce fut une action prudente que la sienne. — عمل او محتاطانه بود.
Le prudent n’est pas le peureux. — محتاط همان ترسو نیست.
Un autre aspect original du système juridique romain réside dans le travail des juristes. Ceux que l'on nomme les prudents, contribuent à l'élaboration du droit en adaptant les règles aux cas particuliers. — جنبه اصیل دیگری از نظام حقوقی روم در کار حقوقدانان نهفته است. کسانی که پرودنت نامیده میشوند، با تطبیق قواعد بر موارد خاص به شکلگیری حقوق کمک میکنند.