Heureux qui n’est point attaché à cet écueil [la cour], infâme de tant de naufrages ! — خوشا به حال کسی که به این صخره [دربار] که بدنام از غرق شدنهای بسیار است وابسته نیست!
Mais qui peut vivre infâme est indigne du jour. — اما کسی که بتواند بدنام زندگی کند شایسته روز نیست.
Qui, tant que sa poursuite a cru m’avoir infâme, ne m’a point souhaitée en qualité de femme. — کسی که تا وقتی تعقیبش باور داشت مرا بدنام کرده، هرگز مرا به عنوان همسر نخواسته است.
Et toi, Neptune, et toi, si jadis mon courage d’infâmes assassins nettoya ton rivage […] — و تو، نپتون، و تو، اگر روزی شجاعت من ساحل تو را از قاتلان بدنام پاک کرد […]
Un infâme meurtrier leur avait déjà assassiné le brave M. de Mouy, à ces pauvres gens. — یک قاتل بدنام پیش از این مرد شجاع آقای دو موی را برای این مردم بیچاره کشته بود.
Jésus-Christ paraîtrait sur les théâtres, en la personne d’un acteur, d’une actrice effrontée, gens infâmes, même selon les lois des hommes ? — عیسی مسیح در تئاترها در شخص یک بازیگر، یک بازیگر زن بیشرم ظاهر شود، افرادی بدنام حتی طبق قوانین انسانها؟