Incroyable texte, écrit au début du XVIIᵉ siècle, qui, avec la répétition de « comme nous », avec la préférence du mot « pieds » au lieu de « pattes », avec l'idée qu'il existe des animaux de compagnie au côté des animaux de labeur, donne aux bêtes, qu'à cette époque on appelle aussi « brutes » – c'est le cas sous la plume de Descartes –, une dignité égale à celle des hommes! — متن شگفتانگیزی که در آغاز قرن هفدهم نوشته شده و با تکرار «مانند ما»، ترجیح واژه «پاها» به جای «پنجهها» و ایده وجود حیوانات خانگی در کنار حیوانات کار، به جانوران که در آن دوران «وحشی» هم نامیده میشدند – چنانکه نزد دکارت – کرامتی برابر با انسانها میبخشد!
L’instinct qui tient lieu de raison aux brutes. — غریزهای که جای عقل را در وحشیها میگیرد.
Peut-être eût-il passé pour une brute jusqu'à l’âge de raison. — شاید تا سن عقل، او را وحشی میپنداشتند.
Mais vous êtes devenus des brutes et il vous faut crier pour vous faire entendre. — اما شما به وحشی تبدیل شدهاید و باید فریاد بزنید تا شنیده شوید.
Il est là, derrière, ce tas de pierres, dit Alain, il a sifflé le litre comme il aurait sifflé un petit verre, il dort comme une brute et il va cuver son trois-six jusqu'à demain matin. — آلن میگوید آنجا پشت آن توده سنگ است، لیتری را سر کشید همانطور که یک استکان کوچک را سر میکشید، مثل یک وحشی خوابیده و تا فردا صبح الکلش را هضم خواهد کرد.
Suis-je une brute inconsciente, livrée au despotisme de l’instinct, vouée au fatalisme de la perversité ? Un fou que le sang attire comme des lèvres de femme, et qui se rue au meurtre, comme on se rue à l’amour ? — آیا من وحشی ناآگاهی هستم که به استبداد غریزه سپرده شدهام و به جبرگرایی انحراف محکوم؟ دیوانهای که خون مانند لبهای زن او را جذب میکند و به قتل میشتابد همانطور که به عشق میشتابد؟