کسی که با حکمِ قضایی یا سیاسی به تبعید فرستاده و از میهنش دور شده است.
شخصی که به طور اجباری به خارج یا مکان غیرمهماننواز منتقل شده
کسی که نازیها در جنگِ جهانیِ دوم او را به اردوگاههای کارِ اجباری و نابودی فرستادند.
صفت
که او را به تبعید در جایی ناخوشایند فرستادهاند و معمولاً بازنمیگردد.
که دور شده
مثالها
Si le déporté rentre sur le territoire du Royaume, il sera, sur la seule preuve de son identité, condamné aux travaux forcés à perpétuité. — اگر تبعیدی به قلمرو پادشاهی بازگردد، تنها با اثبات هویتاش، به کار اجباری مادامالعمر محکوم خواهد شد.
— Mais… mais, capitaine, vous êtes bien bon, dit le mari ; mais c’est que… vous ne pouvez pas vivre avec des déportés, et… il baissa les yeux.
— Moi, dis-je, je ne sais ce que vous avez fait pour être déporté, mais vous me direz ça un jour, ou pas du tout, si vous voulez. — — اما… اما، کاپیتان، شما خیلی مهربانید، شوهر گفت؛ اما… شما نمیتوانید با تبعیدیها زندگی کنید، و… چشمانش را پایین انداخت. — من، گفتم، نمیدانم چه کردهاید که تبعید شدهاید، اما روزی به من خواهید گفت، یا اصلاً نه، اگر بخواهید.
La plupart des déportés moururent. — اکثر تبعیدیها مردند.
On trouve dans les archives publiques que le prophète Jérémie ordonna à ceux qu'on déportait, de prendre le feu sacré, ainsi qu’il a été dit; et comment le prophète fit des recommandations aux déportés. La Bible, 2e livre des Macchabées, ch. 2, 1 trad. Crampon 1904 — در آرشیوهای عمومی آمده که پیامبر ارمیا به کسانی که تبعید میشدند دستور داد آتش مقدس را بردارند، همانطور که گفته شد؛ و چگونه پیامبر به تبعیدیها توصیههایی کرد. کتاب مقدس، کتاب دوم مکابیان، باب ۲، ۱ ترجمه کرامپون ۱۹۰۴
Un homme qui avait été en Sibérie m’a raconté qu’il avait été lui-même témoin de la façon dont les criminels les plus endurcis se souvenaient du général, quoique celui-ci, en visitant les escouades de déportés, eût rarement les moyens de donner plus de vingt kopeks à chacun d’eux. — مردی که به سیبری رفته بود برایم تعریف کرد که خود شاهد بوده چگونه مجرمان سرسختترین، ژنرال را به یاد میآوردند، هرچند او هنگام بازدید از گروههای تبعیدی، به ندرت میتوانست به هر کدام بیش از بیست کوپک بدهد.
Ils étaient arrêtés, enlevés, emportés loin de France. Et jamais plus on n'avait la moindre nouvelle d'eux, jamais le moindre signe de vie, jamais. Même pas prévenir que ce n'était plus la peine d'attendre, qu'ils étaient morts. Même pas arrêter l'espoir, laisser la douleur s'installer pendant des années. Pour les déportés politiques ils ont agi de même. Pour eux ce n'était pas la peine non plus qu'ils préviennent, ils ne disent pas que ce n'est plus la peine de les attendre, qu'on ne les verra plus jamais, jamais. Mais quand on y pense comme ça, tout à coup, on se demande qui d'autre a fait ça ? Qui a fait ça ? Mais qui ? — آنها دستگیر، ربوده و دور از فرانسه برده شدند. و هرگز دیگر هیچ خبری از آنها نبود، هرگز کوچکترین نشانهای از زندگی، هرگز. حتی نگفتند که دیگر لازم نیست منتظر بمانیم، که مردهاند. حتی امید را متوقف نکردند، گذاشتند درد برای سالها جا بیفتد. برای تبعیدیهای سیاسی هم همین کار را کردند. برای آنها هم لازم نبود بگویند که دیگر لازم نیست منتظر بمانیم، که دیگر هرگز آنها را نخواهیم دید، هرگز. اما وقتی اینطور فکر میکنی، ناگهان میپرسی چه کس دیگری این کار را کرده؟ چه کسی این کار را کرده؟ اما چه کسی؟